Tokom arheoloških iskopavanja koja su trajala od jula do oktobra, stručnjaci su otkrili brojne kosti, duže fragmente kljova, obrađenu slonovaču, kao i kutnjak mladog mamuta. Iako su ranije analize ukazivale na to da je slonovača na lokalitetu Breitenbach bila starija od samog naselja, najnovija otkrića donose drugačiji pogled na život tadašnjih ljudi. Voditelj projekta Olaf Jöris iz istraživačkog centra MONREPOS pojasnio je da su se tadašnji stanovnici primarno hranili sobovima, povremeno lovili konje i jelene, dok su lisice i zečeve hvatali vjerovatno radi krzna.
Jöris ističe kako novopronađeni dokazi navode na zaključak da lovci iz Breitenbacha nisu prikupljali isključivo fosilnu slonovaču, već su mamute usmrćivali neposredno na tom prostoru. Vidljivi tragovi sječenja na kostima potvrđuju da su ove životinje služile kao izvor mesa, dok su njihova koža i slonovača predstavljale ključne sirovine za izradu alata, ukrasa, umjetnina, te materijal za šatore i odjeću.
Lokalitet Breitenbach-Schneidemühle obuhvata približno 10.000 kvadratnih metara i predstavlja najveće otvoreno nalazište iz doba orinjasijena na području zapadne Euroazije. Ovaj period, koji je trajao prije 42.000 do 32.000 godina, označava rano naseljavanje evropskog kontinenta od strane anatomski modernog čovjeka. Marcel Weiß iz LDA naglasio je izuzetan značaj ovog nalazišta na otvorenom, s obzirom na to da većina sačuvanih lokaliteta iz tog doba potiče iz pećina. On je također naveo da se unutar kampa jasno prepoznaju zone namijenjene obradi slonovače, kao i prostori za preradu krzna polarnih lisica i snježnih zečeva.
