Profesor Geografskog fakulteta u Beogradu Aleksandar Valjarević upozorio je da će balkanska regija pretrpjeti neke od najtežih posljedica klimatskih promjena. Tokom proteklih devet decenija zabilježen je rast prosječne temperature za 3,8 stepeni Celzijusa, dok su na pojedinim mikrolokacijama ta odstupanja znatno izraženija. Ukoliko se ovakvi obrasci nastave, prognozira se da bi u Srbiji do 2050. godine prosječne temperature tokom juna i septembra mogle dosezati približno 40 stepeni, a tokom jula i augusta čak i do 50 stepeni.
Valjarević, uvršten na Stanfordovu listu dva posto najutjecajnijih svjetskih naučnika, pojašnjava da specifična ranjivost Balkana proizlazi iz niže nadmorske visine, deficita šumskog pokrivača i nedostatka prirodnih površina koje ublažavaju toplotne valove. Na globalnom nivou po ugroženosti prednjače Španija, Grčka i Meksiko, a Balkan zauzima četvrto mjesto. Unutar same regije najizloženija je Bosna i Hercegovina, odmah ispred Srbije, gdje se najtopliji pojas prostire na potezu između Ćuprije i Paraćina.
Negativni utjecaji prelaze okvire poljoprivrede i vodoprivrede, jer istraživanja ukazuju na visoku osjetljivost željezničkih pruga i stanica na jugu i istoku Srbije na vremenske ekstreme. Pored toga, zabilježena je direktna veza između klimatskih pritisaka i depopulacije sela. Projekcije sugeriraju da bi do 2050. godine procesom demografskog i prostornog gašenja moglo biti zahvaćeno oko 680 ruralnih naselja u Srbiji, uz pad seoskog stanovništva s nekadašnjih 2,1 milion iz 2022. na oko 1,44 miliona do 2050, odnosno na približno 730.000 stanovnika do kraja vijeka.
