U Bosni i Hercegovini se na godišnjem nivou generiše preko milion tona komunalnog otpada, pri čemu značajan dio iskoristivih sirovina biva trajno odložen na deponije. Umjesto da plastika, papir, metal i srodni materijali ponovo pronađu primjenu u industrijskoj proizvodnji, oni se masovno odbacuju kao bezvrijedno smeće.
Ključni problem leži u neadekvatnom sistemu upravljanja otpadom i nerazvijenoj pratećoj infrastrukturi. Oskudni kapaciteti za sortiranje i preradu, uz manjak mogućnosti za primarnu selekciju, dovode do toga da se iskoristive komponente miješaju s ostalim otpadom, što u velikoj mjeri onemogućava njihovu kasniju reciklažu.
Premda se otpad uglavnom doživljava kao teret, odbačeni materijali zapravo predstavljaju značajan privredni resurs. Njihovom reciklažom čuvaju se prirodna bogatstva, smanjuje se ovisnost o uvozu novih repromaterijala, te se otvara prostor za kreiranje novih preduzetničkih prilika.
