Prepoznatljivi spomenički prostor u Bihaću krasi reljef podignut 1960. godine, koji prikazuje motive iz ranije prošlosti i antifašističke borbe, a koji su radnici nekadašnjeg tekstilnog kombinata Kombiteks obnovili i darovali gradu 1986. godine. Iako ovaj spomenik predstavlja značajan dio gradske baštine, među građanima se otvorilo pitanje zbog čega na toj lokaciji nema nikakvog traga o odbrani Bihaća tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu od 1992. do 1995. godine.
Grad je u tom periodu proveo 1.201 dan pod opsadom, suočen sa stalnim granatiranjem, nestašicama i neprekidnom opasnošću po stanovništvo. Za njegovu odbranu od napada srpskih vojnih snaga i snaga Republike Srpske Krajine zaslužni su pripadnici Petog korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine, HVO-a regije Bihać i policije, pri čemu su borci i civili podnijeli izuzetno visoku cijenu.
Jasno je da autori prvobitnog reljefa nisu mogli uvrstiti događaje koji su se odigrali više od trideset godina poslije, stoga nema osnova za prigovore autorima tog djela. Ipak, to ne umanjuje obavezu današnjih lokalnih vlasti da osmisle adekvatan način očuvanja i prezentacije novije historije, s obzirom na to da se prošlost grada ne završava 1945. godinom niti na obilježjima iz perioda socijalističke Jugoslavije.
