Tokom skupštinske rasprave o smjeni predsjednika Skupštine Crne Gore Andrije Mandića, poslanik Ilir Čapuni povukao je paralelu između Ratka Mladića i vođe kriminalne grupe Veljka Belivuka, propitujući reakciju javnosti u slučaju da je telegram saučešća bio upućen porodici optuženog mafijaškog vođe. Čapuni je istakao da se u borbi protiv organizovanog kriminala stalno problematizuje ulazak Belivuka u zemlju zbog teških ubistava, naglasivši da bi poruka saučešća takvim strukturama izazvala opšte zgražavanje, dok se sada polemiše o legitimnosti saučešća koje je Mandić uputio sinu osuđenog ratnog zločinca.
Podsjećajući na sudski utvrđene činjenice, Čapuni je naveo da je Mladić pravosnažno osuđen za genocid i ratne zločine pod čijom su komandom žrtve sistematski likvidirane i sahranjivane u masovne grobnice. Prema zvaničnim podacima Instituta za nestale osobe Bosne i Hercegovine, pretraženo je 578 lokacija i evidentirana 81 masovna grobnica na području 19 opština, što je opisano kao dobro organizovan mehanizam ubijanja i naknadnog prikrivanja zločina premještanjem posmrtnih ostataka.
Kao potresne primjere razmjera zločina, poslanik je predočio sudbine dvadesetčetvorogodišnjeg Kadrije Musića, čijih je svega šest pronađenih kostiju ukopano nakon što su locirane na pet različitih lokacija udaljenih više od 32 kilometra, te četrnaestogodišnjeg Senada Beganovića, čiji su ostaci rasuti u četiri masovne grobnice. Čapuni je podvukao da odgovornost za zločine leži na pojedincima, ali da državni funkcioneri imaju obavezu da ne relativizuju presude i ne iskazuju počast osuđenim zločincima.
