Kroz historijski kontekst Travnika i specifične načine računanja vremena, pojašnjena je fizička pozadina fenomena protoka vremena. U ovom gradu su se nekada preplitala alaturka i alafranga mjerenja, dok je savremena fizika kroz Einsteinovu opću teoriju relativnosti i eksperiment Pounda i Rebke potvrdila da vrijeme teče različitom brzinom ovisno o nadmorskoj visini.
Podsjećajući da je Ivo Andrić rođen 9. oktobra 1892. godine u Travniku, istaknuto je kako se njegovo stvaralaštvo često bavilo utjecajem vremena na ljude i gradove. U romanu 'Travnička hronika' opisano je doba između 1807. i 1814. godine, kada su austrijski i francuski konzuli boravili u sredini koja je mjerila vrijeme po zalasku Sunca, dok su oni dan računali od ponoći. Nakon izgradnje Velike nadbiskupske gimnazije s Crkvom Svetog Alojzija Gonzage 1882. godine, postavljen je sat s alafranga računanjem, pa su u gradu istovremeno funkcionisala dva tačna, ali različito usklađena sistema.
Iste godine kada je Andrić nagrađen Nobelovom nagradom, priznanje za fiziku pripalo je Robertu Hofstadteru i Rudolfu Mossbaueru. Mossbauerovo otkriće o emisiji i apsorpciji gama zračenja omogućilo je fizičarima Poundu i Rebki da na Harvardu, mjerenjem duž tornja visine oko 22 metra, eksperimentalno dokažu predviđanja Einsteinove teorije o promjeni frekvencije u gravitacijskom polju.