Prema zvaničnim podacima Republičke izborne komisije Srbije, Studentska lista ostvarila je uvjerljivu pobjedu na izborima sa 52,73 posto osvojenih glasova, dok je lista "Ujedinjena Srbija" predvođena Aleksandrom Vučićem osvojila 39,15 posto. Ovaj izborni ishod označio je poraz Srpske napredne stranke, ali i potpunu eliminaciju Socijalističke partije Srbije iz parlamentarnog života, s obzirom na to da je sa nešto više od dva posto glasova ostala bez mandata. Time su studenti u jednom izbornom ciklusu porazili dugogodišnju vladajuću garnituru i stranku koja je decenijama bila nezaobilazan dio vlasti.
Prethodni pokušaji rušenja režima propadali su jer su građanski protesti brzo prelazili u ruke etabliranih opozicionara poput Dragana Đilasa, Marinike Tepić i Boška Obradovića, koji su bili laka meta za medijsku diskreditaciju pod kontrolom vlasti. Nakon nesreće i pada nadstrešnice u Novom Sadu, pokrenut je drugačiji pristup u kojem su studenti u potpunosti preuzeli kontrolu nad protestima i odbili vođstvo tradicionalnih političara. Djelujući kao zajednički pokret bez istaknutih pojedinaca, neutralisali su mogućnost da režimski mediji personalizuju napade na njihove predstavnike.
Ključ pobjede ležao je i u decentralizaciji te krajnje jednostavnoj političkoj poruci. Sažet program u 11 tačaka i slogan "Srbija ili mafija" stvorili su referendumsko raspoloženje među biračima. Tokom kampanje studenti su svjesno izbjegavali polarizujuće teme poput statusa Kosova, Rusije, Evropske unije, odnosa prema Bosni i Hercegovini i ratnih zločina, uporno naglašavajući da su prioriteti društva borba protiv korupcije, pravosuđe, zdravstvo i obrazovanje.
