Kondenzacija se javlja u trenucima kada zagrijani i vlažni sobni zrak dođe u kontakt s površinom čija je temperatura niža od tačke rose. Vodena para se tom prilikom pretvara u tečne kapljice, pri čemu unutrašnja strana prozorskog okna tokom zimskog perioda nerijetko predstavlja najhladniju tačku u stambenom prostoru. Brzina i intenzitet rošenja direktno su uslovljeni stepenom vlažnosti zraka i temperaturom samog stakla, pa pad temperature površine ili porast vlage neminovno dovode do veće količine nakupljene vode.
Podaci Istraživačkog centra za stanovanje u hladnoj klimi (CCHRC) s Aljaske pokazuju okvirne vrijednosti u uslovima kada unutrašnja temperatura iznosi 21 stepen, dok je vanjska oko minus 18 stepeni Celzijusa. U takvom okruženju, prozor s jednostrukim staklom počinje se magliti već pri relativnoj vlažnosti od približno 15 procenata. Kod dvostrukog stakla taj proces započinje na nivou između 25 i 40 posto, dok je kod trostrukog stakla granica u rasponu od 30 do 50 posto vlažnosti. Stručnjaci iz ovog centra naglašavaju kako je riječ o približnim procjenama zasnovanim na prosječnim izolacionim svojstvima.
Ovakvi podaci jasno ukazuju da se starija stolarija može orositi čak i u prostorijama u kojima nivo vlage uopšte nije povišen. Glavni razlozi za to mogu ležati u dotrajalim brtvama, metalnim odstojnicima ili nedovoljnoj izolaciji, usljed čega se staklo prekomjerno hladi. Shodno tome, prisustvo vlage na pojedinačnom dotrajalom prozoru nema isto značenje kao orošavanje svih prozora u objektu, dok pojava kondenza na novijim prozorima s dvostrukim staklom s većom vjerovatnoćom signalizira suvišnu vlažnost u zraku.
