Priča o paviljonima na sarajevskim ulicama usko je povezana sa samim korijenom riječi koja potječe iz latinskog jezika, od naziva za leptira, što se prvobitno vezivalo za izgled nekadašnjih šatora. U Sarajevu je najpoznatiji Muzički paviljon na At Mejdanu, nekadašnjem hipodromu i trgu konja koji je pod austrougarskom upravom pretvoren u park posvećen caru Franji Josipu. Ovaj prepoznatljivi objekat podignut je 1913. godine po nacrtu Josipa Pospišila, a iako je srušen u bombardovanju 1941. godine, ponovo je rekonstruisan 2004. godine prema historijskim planovima arhitekte Nedžada Kurte, uz podršku Općine Stari Grad, Kantona Sarajevo i austrijskih partnera.
Grad je kroz historiju imao i druge objekte slične namjene koji više ne postoje. Tako je 1905. godine u blizini Ali-pašine džamije izgrađena „Paviljon kafana“, djelo poznatog češkog arhitekte Karla Paržika. Zdanje je imalo specifičan pseudomaurski stil sa dvije kule povezane drvenom konstrukcijom, dok je unutrašnjost bila opremljena minderima i šiltetima, odražavajući orijentalni duh sve do rušenja 1932. godine.
Nakon Drugog svjetskog rata ukazala se velika potreba za prostorom u kojem bi Udruženje likovnih umjetnika Bosne i Hercegovine izlagalo djela domaće scene. Kao odgovor na to, u jesen 1947. godine u Malom parku, na uglu ulica Koševo i Maršala Tita, otvoren je Izložbeni, odnosno Umjetnički paviljon. Objekat je decenijama funkcionisao kao centralno sastajalište likovnih stvaralaca i važno kulturno žarište grada.
