Smještena na uzvišenju između Bijele i Žute tabije, odakle se pruža strateški pogled na Sarajevo, kasarna Jajce predstavlja jedan od najprepoznatljivijih historijskih simbola grada. Korijeni potrebe za utvrđivanjem ovog prostora sežu do oktobra 1697. godine, kada su trupe habsburškog vojskovođe Eugena Savojskog spalile i poharale Sarajevo. Nakon te katastrofe, na prostoru Vratnika su između 1729. i 1739. godine, u vrijeme bosanskog namjesnika Gazi Ahmed-paše Rustempašića Skopljaka, podignuti snažni odbrambeni bedemi.
Gradnja same kasarne u današnjem prepoznatljivom obliku započela je 1912. godine, u vrijeme austrougarske uprave, a završena je 1914. godine. Monumentalni objekat u historicističkom stilu karakterišu četiri kule — dvije veće i dvije manje — te visoki krov, dva sprata, tri ulaza, centralno kameno stepenište i drvene stropne konstrukcije. Prvobitno je nosila naziv kasarna Princ Eugen, a uz nju se vežu i nepotvrđena lokalna predanja, poput onih da se u krugu nalazio spomenik Eugenu Savojskom uklonjen nakon uspostave Kraljevine SHS, te priča da je Adolf Hitler tu navodno radio kao moler na završnim radovima.
Naziv po kojem je najpoznatija objekat dobija 1915. godine, kada je u njega premještena austrougarska vojna bolnica iz Jajca. Kasnije je kroz historiju bila preimenovana u kasarnu Gavrilo Princip, a u novijem periodu u kasarnu Safet Hadžić, mada je ime Jajce ostalo duboko ukorijenjeno među građanima. Zgrada i plato ispred nje postali su i dio globalne pop-kulture zahvaljujući antologijskom ostvarenju „Valter brani Sarajevo“ reditelja Hajrudina Šibe Krvavca i čuvenoj završnoj sceni filma.
