Navršile su se 34 godine od otmice i svirepog ubistva bošnjačkih civila iz Sjeverina, mjesta u srbijanskoj općini Priboj. Pripadnici formacije „Osvetnici“, kojom je komandovao Milan Lukić, presreli su 22. oktobra 1992. godine u prijepodnevnim satima redovni autobus užičkog preduzeća „Raketa“ koji je saobraćao na liniji Priboj–Rudo–Priboj. Radnici pribojskih preduzeća, koji su tog jutra krenuli na svoja radna mjesta, nasilno su zaustavljeni u mjestu Mioče na teritoriji općine Rudo u Bosni i Hercegovini.
Nakon što su Lukić i dvojica neidentifikovanih naoružanih lica pregledali isprave putnika, iz autobusa je izvedeno 15 muškaraca i jedna žena. Nekoliko sati ranije, tokom prethodne noći, ispred svoje porodične kuće otet je i Sabahudin Ćatović, čime je ukupan broj otetih civila porastao na sedamnaest. Sve žrtve ovog zločina bile su državljani tadašnje Savezne Republike Jugoslavije.
Zarobljeni civili su kamionom pod upravom Olivera Krsmanovića prebačeni do višegradskog hotela „Vilina Vlas“, gdje su im oduzeta dokumenta i lične stvari. Nakon teškog fizičkog maltretiranja i premlaćivanja drvenim motkama u holu hotela, zatočenici su odvedeni na obalu rijeke Drine gdje su likvidirani. Među ubijenima su Mevlida Koldžić, kao jedina žena, te Mujo Alihodžić, Mustafa Bajramović, Ramiz Begović, Ramahudin Ćatović, Sabahudin Ćatović, Esad Džihić, Idriz Gibović, Zafer Hadžić, Medo Hodžić, Medredin Hodžić, Alija Mandal, Sead Pecikoza, Hajrudin Sajtarević, Derviš Softić, Mithad Softić i Mehmed Šebo.
