Aktuelna situacija na ukrajinskom frontu uveliko podsjeća na rovovska sukobljavanja sa Zapadnog fronta iz Prvog svjetskog rata. Ipak, od početka invazije u februaru 2022. godine znatno su se promijenile i linije razdvajanja i vojne doktrine obje strane. Rusija je još prije sveobuhvatnog napada kontrolisala 44.271 kvadratni kilometar Krima i dijelova Donjecke i Luhanske oblasti koje je okupirala 2014. godine. Nakon ofanzive iz više pravaca, ruska vojska je na vrhuncu zauzela 132.429 kvadratnih kilometara novog prostora, dostižući 30. marta 2022. godine rekordnih 153.335 kvadratnih kilometara, što je činilo 25,5 procenata ukrajinske teritorije.
Ukrajinske snage su se brzo konsolidovale te su već u aprilu 2022. potisnule ruske jedinice iz Kijevske, Černihivske i Sumske oblasti. Tokom munjevite septembarske kontraofanzive u Harkivskoj oblasti oslobođeni su Balaklija, Kupjansk, Izjum i Liman, dok je 11. novembra iste godine uslijedilo i povlačenje ruske vojske iz Hersona na lijevu obalu Dnjepra. Prema ukupnim podacima sedmičnih pomjeranja za 2022. godinu, ruske snage su zauzele 129.148 kvadratnih kilometara, dok je odbrambena vojska uspjela osloboditi 65.799 kvadratnih kilometara.
Tokom 2023. godine sukob je prerastao u iscrpljujući rat u kojem su se pomjeranja mjerila stotinama, a ne desetinama hiljada kvadratnih kilometara. Ruska strana je te godine osvojila 2.108 kvadratnih kilometara, uključujući Bahmut koji je zauzet 20. maja nakon višemjesečnih teških borbi, dok je Ukrajina oslobodila 1.323 kvadratna kilometra, vrativši Robotine i nekoliko okolnih sela, ali bez konačnog proboja ka Azovskom moru. Manevarske bitke velikog obima u tom su periodu uglavnom ustupile mjesto intenzivnim napadima FPV dronova i bespilotnih letjelica.
