Nova naučna studija paleografkinje Lise Fagin Davis iz Medievalne akademije Amerike i Colina Layfielda s Univerziteta na Malti sugeriše da su stranice zagonetnog Voynichevog rukopisa poredane pogrešnim redoslijedom. Ovo djelo, nastalo na pergamentu datiranom između 1404. i 1438. godine, sadrži 240 stranica sa približno 35.000 riječi na nerazjašnjenom pismu te brojne ilustracije. Rukopis nosi ime antikvara Wilfrida Voynicha, koji ga je kupio 1912. godine, a već više od pola vijeka čuva se na Univerzitetu Yale, gdje je ranije lingvistica Claire Bowern utvrdila da tekst posjeduje zakonitosti nalik prirodnim jezicima uz dokaze o radu više pisara.
Analizirajući strukturu rukopisa, naučnici su uočili da se pojedini crteži nelogično prekidaju na jednoj stranici i nastavljaju tek nakon niza umetnutih listova. Istraživači pretpostavljaju da rukopis prvobitno nije bio koncipiran u uobičajenim srednjovjekovnim sveskama, već kao zasebni dvolistovi koji su se trebali čitati sukcesivno. Vjeruje se da je nepoznata osoba, ne mogavši razumjeti tekst, pogrešno složila listove jedan u drugi prilikom uvezivanja i time narušila originalni smisao.
Kako bi utvrdio stvarni poredak, Layfield je primijenio latentnu semantičku analizu radi otkrivanja skrivenih tekstualnih obrazaca, pojašnjavajući da savremena vještačka inteligencija nije efikasna na skromnom uzorku od 35.000 riječi. Rezultati analize pokazali su da trenutno susjedne stranice često nemaju tekstualnih dodirnih tačaka, dok stranice koje su fizički razdvojene pokazuju visok stepen sličnosti. Prema riječima Davis, ovakvo otkriće ukazuje na to da se dosadašnji pokušaji dešifrovanja moraju revidirati jer su se oslanjali na netačan raspored.
