Privredni učinci Srbije pod upravom Aleksandra Vučića i Srpske napredne stranke znatno se razlikuju od optimističnih prikaza koji dominiraju u javnosti. U oktobru 2026. godine Bečki institut za međunarodne ekonomske studije (wiiw) predstavio je studiju ekonomiste Branimira Jovanovića pod nazivom „Ekonomija Srbije pod Vučićem: Daleko od čuda“, koja upoređuje rezultate od 2012. do 2025. godine sa ranijim decenijama i regionalnim okruženjem. Iako su pojedini parametri poput nezaposlenosti popravljeni, opšti ekonomski rast znatno je usporio u poređenju sa periodom prije 2012. godine.
Podaci pokazuju da je realni godišnji rast bruto domaćeg proizvoda Srbije između 2012. i 2025. iznosio u prosjeku 2,4 posto, što je skoro dvostruko manje od 4,2 posto ostvarenih u razdoblju od 2001. do 2011. godine. Čak i kada se uzmu u obzir posljedice globalne finansijske krize iz 2008. godine, regionalno poređenje potvrđuje zaostajanje. Srbija je u posmatranom periodu zabilježila bolji rezultat jedino od Sjeverne Makedonije i neznatno viši od Bugarske, dok su veće stope rasta ostvarile Bosna i Hercegovina sa 2,6 posto, Hrvatska sa 2,5 posto, Rumunija sa 2,8 posto, Crna Gora sa 2,9 posto, Albanija sa tri posto i Kosovo sa 4,1 posto.
Ključni pozitivan pomak vlasti predstavlja pad stope nezaposlenosti sa oko 23 posto iz 2011. i 2012. godine na ispod devet posto tokom 2024. i 2025. godine. Ipak, Institut naglašava da ukupan broj zaposlenih stagnira još od 2019. godine, kada je dosegao 2,9 miliona u odnosu na 2,2 miliona iz 2012., te da je 2025. evidentiran blagi pad, pri čemu je veći dio tog rasta bio samo nadoknada poslova izgubljenih tokom prethodne krize. Također, iako je prosječna neto plata uvećana za oko 150 posto – sa 370 na približno 930 eura – troškovi života pratili su taj trend skokom od oko 140 posto, pa dvije prosječne plate četveročlane porodice danas pokrivaju 67 posto potrošnje, što je tek blagi rast u odnosu na nekadašnjih 63 posto.
