Tokom dugotrajnih ljubavnih odnosa intimni život često gubi početni intenzitet usljed stvaranja predvidivih navika. Kako svakodnevica preuzima primat, trenuci bliskosti postaju očekivani, što postepeno umanjuje osjećaj uzbuđenja među partnerima.
Psihoseksualna terapeutkinja Kejt Mojli ističe da oživljavanje intimnosti ne zahtijeva radikalne korake, već uvođenje manjih novina i spremnost na napuštanje ustaljenih šablona. Prema njenoj ocjeni, parovi često primjenjuju provjerene obrasce koji funkcionišu, što s vremenom stvara začarani krug monotonije i predvidivosti.
Mojli pojašnjava da ljudski mozak povezuje seksualne radnje s lučenjem dopamina i osjećajem ugode, ali kontinuirano ponavljanje identičnih podražaja dovodi do navikavanja. Ona navodi: „Uobičajeno ponašanje kreće kada su naši mozgovi motivisani da jure onaj dobar osjećaj koji dobijamo od dopamina tokom seksa, gradeći veze između prethodnih postupaka i zadovoljstva. Međutim, kada se naviknemo na nešto, uglavnom prestajemo da reagujemo više nego što je potrebno, što je proces poznat kao navikavanje.“
