Evropska unija smanjuje uvoz ruskog gasa, ali nuklearni sektor i dalje ostaje vezan za Moskvu
Zavisnost Evropske unije od ruskih energenata znatno je smanjena od početka ruske invazije na Ukrajinu, posebno kada je riječ o prirodnom gasu. Ipak, EU i dalje troši milijarde eura na ruske energente, a značajna zavisnost ostaje i u sektoru nuklearne energije, piše Deutsche Welle.
Evropska unija je od početka invazije na Ukrajinu u velikoj mjeri uspjela umanjiti oslanjanje na energente iz Rusije, prije svega kada se radi o prirodnom gasu. Uprkos ostvarenom pomaku, iz evropskog budžeta se i dalje izdvajaju milijarde eura za ruske energetske izvore, dok nuklearni sektor predstavlja posebnu tačku zavisnosti, prenose mediji.
Stručnjak za energetiku iz briselskog instituta Bruegel, Ben McWilliams, navodi da je nabavka ruskog gasa unutar Unije smanjena za tri četvrtine. S druge strane, istraživanje finskog centra CREA ukazuje na to da su evropske države od početka sukoba izdvojile oko 238 milijardi eura za ruski gas, naftu i ugalj.
Evropska komisija je nagovijestila strategiju za potpunu obustavu uvoza ruske nafte, iako taj dokument još uvijek nije formalno objavljen. Za to vrijeme, Slovačka i Mađarska i dalje koriste naftovod Družba za snabdijevanje naftom, dok unutar Unije traju pregovori o dodatnim koracima ka energetskom osamostaljivanju od Moskve.
Komentarišući moguće zaokrete u politici Sjedinjenih Američkih Država prema Rusiji, McWilliams naglašava da to ne bi smjelo promijeniti pravac Brisela. On ističe kako bi povratak kupovini ruskih energenata bio potpuno nerazuman potez za evropske zemlje.
Kao naročito složen problem izdvaja se nuklearna energija, gdje podaci agencije Euratom pokazuju konstantan nivo uvoza ruskog urana, uz širenje poslovanja ruske državne kompanije Rosatom na evropskom tlu. Reaktori ruske proizvodnje trenutno su u funkciji u pet država članica, pri čemu je planirano da se gorivni elementi za njih proizvode u njemačkom gradu Lingenu, u okviru saradnje Rosatoma i firme Framatome.
Francuski zvaničnik Pascal Canfin napominje da proces pronalaženja alternative ruskom uranu nosi znatno veće tehničke prepreke nego što je to bio slučaj sa naftom i gasom. Uporedo s tim, planirano okretanje ka obnovljivim izvorima energije donosi novi rizik zavisnosti, ovaj put od Kine, koja dominira u proizvodnji opreme za vjetroturbine i solarnih panela.
