Druga po veličini privreda Evropske unije suočava se s intenzivnim ekonomskim i političkim pritiscima, potaknutim rastom javnog duga, budžetskim deficitom i masovnim nezadovoljstvom na ulicama. Nakon što su stotine hiljada građana tokom dva uzastopna vikenda demonstrirale tražeći veća primanja u prosvjeti, sanaciju školskih objekata i podršku uslijed poskupljenja troškova života, nestabilnost se direktno prelila i na tržište kapitala. Zvaničnici su uspjeli staviti pod kontrolu incidente i pljačke slične onima od 17. i 18. oktobra, no materijalne štete se već mjere desetinama miliona eura, dok investitori sve izraženije gube povjerenje.
Državni dug Francuske dosegao je blizu 3,5 biliona eura, a situaciju dodatno otežavaju nizak privredni rast i izazovi u primjeni penzione reforme. Bivši premijer Michel Barnier upozorio je kako se zemlja nalazi na rubu finansijskog sloma te da je neophodno poslati umirujući signal tržištima, dok je nekadašnji ministar ekonomije Éric Lombard potvrdio direktan utjecaj nemira na berze. Prijedlog budžeta za 2027. godinu, koji potpisuje premijer Sébastien Lecornu, predviđa uštede od 43 milijarde eura, pa se vlasti suočavaju s izuzetno suženim prostorom za manevar između nužne fiskalne stege i novog socijalnog bunta.
U finansijskim krugovima sve je prisutniji strah od scenarija sličnog italijanskoj dužničkoj krizi iz 2011. godine, kada je Mario Monti naslijedio Silvija Berlusconija radi provođenja oštre štednje. Razlika u prinosima na francuske i njemačke desetogodišnje obveznice nedavno je iznosila 169 baznih poena, nakon što je prinos na francuske obveznice dosegao 5,14 posto, što je rekordna vrijednost još od 2002. godine. Iako Evropska centralna banka pod određenim uslovima može intervenisati otkupom vrijednosnih papira radi zaštite eurozone, Monti ističe da francusko društvo još uvijek nije dovoljno svjesno opasnosti i činjenice da bi upravo njihova zemlja mogla postati žarište novog evropskog finansijskog potresa.
