Igor Dodik priznaje da mu je prezime donijelo prepoznatljivost i olakšalo pristup političkim razgovorima, što smatra prednošću, ali ne i ličnom žrtvom. Ipak, ističe da prezime ne može umjesto njega razumjeti budžet, pregovarati ili donositi odluke. Zato od građana ne traži popust, već očekuje strože kriterije prilikom ocjenjivanja. Nakon uspješnog vođenja izbornog štaba na lokalnim izborima, smatra prirodnim da se kandiduje i suoči sa sudom naroda.
Nema strateških razilaženja sa Miloradom Dodikom u vezi sa ustavnom pozicijom i zaštitom nadležnosti Republike Srpske. Igor Dodik naglašava da je mnogo naučio od oca i ne želi izmišljati sukobe radi vlastitog imidža. Međutim, ističe da se politička iskustva njihovih generacija razlikuju, što dovodi do drugačijih metoda djelovanja. Dok je Milorad Dodik gradio politički instinkt u vremenu osporavanja opstanka RS, Igorova generacija se suočava s pitanjima o kvalitetu života, ekonomiji i efikasnosti administracije.
Zbog toga se zalaže za zatvaranje političkih sukoba kada je suštinski interes zaštićen. Insistirat će na pisanim, provjerljivim dogovorima i odgovornosti direktora javnih preduzeća sa jasno definisanim ciljevima i ograničenim mandatima. Ne vjeruje da će se Milorad Dodik uskoro povući iz politike, navodeći njegov elan i uspjehe u borbi za imovinu Republike Srpske. Predviđa pobjedu SNSD-a i aktuelnih kandidata na predstojećim izborima.
Problemi poput odlaska stanovništva, ekonomije i demografije nisu jedinstveni, ali su u BiH često uslovljeni opstrukcijama iz Sarajeva. To se manifestuje u blokiranju projekata poput istočne interkonekcije ili aerodroma u Trebinju. Imperativ je pronaći što veću samostalnost kako bi se problemi rješavali bez vanjskih smetnji. Republika Srpska je usred najvećeg investicionog ciklusa i ima potencijal da postane važan centar za globalne kompanije, posebno u energetskom sektoru.
Krajnji politički cilj je trajno sigurna, institucionalno sposobna i ekonomski održiva Republika Srpska unutar dejtonske Bosne i Hercegovine. To podrazumijeva poštovanje njenih nadležnosti i odsustvo stalnih pokušaja centralizacije. Mirna promjena ustavnog poretka moguća je samo uz politički sporazum domaćih aktera i prihvatanje međunarodnih faktora. Stalni sukobi nisu isplativi, te je potrebno da Sarajevo prestane poistovjećivati funkcionalnost sa centralizacijom.
Evropska unija je najvažnije tržište i prostor za građane, a njeni standardi su potrebni. Međutim, evropske integracije ne smiju biti instrument za razvlašćivanje Republike Srpske. SNSD se protivi kritikama Evropskog parlamenta koje se odnose na nametnute zakone, smatrajući ih anomalijom, a ne vladavinom prava. Ne vjeruje da će doći do izbora između EU i Rusije, te Republika Srpska ne želi graditi neprijateljstvo prema ruskom narodu ili prekidati ekonomske odnose.
Bosna i Hercegovina je država u međunarodnopravnom smislu i dejtonski ustavni okvir u kojem Republika Srpska ostvaruje svoj politički subjektivitet. Republika Srpska je njegova primarna politička zajednica, mjesto identiteta i odgovornosti. Igor Dodik voli Republiku Srpsku kao državu, što je emocija većine njenih građana. Poštujući građane, kandidovao se imenom i prezimenom u izbornoj jedinici gdje živi i radi, ostavljajući im da demokratski ocijene njegov rad i izaberu ga ili ne.
