Naučnici su proveli opsežnu analizu podataka iz britanske dugoročne studije UK Biobank, koja obuhvata stotine hiljada građana praćenih u prosjeku devet godina. Istraživanje je obuhvatilo približno 96.000 osoba čije je kretanje mjereno uređajima za praćenje aktivnosti, kao i više od 375.000 ispitanika koji su samostalno bilježili podatke o fizičkoj aktivnosti. Rezultati su pokazali da je presudan faktor bio udio vježbanja visokog intenziteta, a ne isključivo ukupno vrijeme provedeno u pokretu.
Ljekarka hitne pomoći Leana Wen istakla je u medijskim izjavama kako su učesnici kod kojih je intenzivni napor činio više od četiri posto ukupne aktivnosti zabilježili drastično bolje zdravstvene ishode u odnosu na neaktivne pojedince. Kod njih je primijećen manji rizik od obolijevanja od demencije, dijabetesa tipa 2, masne jetre, hroničnih plućnih i bubrežnih stanja, autoimunih upalnih oboljenja, teških kardiovaskularnih smetnji i atrijske fibrilacije. Uz to, ukupna stopa smrtnosti od bilo kojeg uzroka bila je niža za 46 procenata.
Govoreći o značaju ovih otkrića, Wen je uporedila efekte sa hipotetičkim izuzetno traženim lijekom koji bi istovremeno prevenirao brojne teške bolesti. Pozitivni efekti registrovani su kako kod osoba koje su već imale visoke nivoe aktivnosti, tako i kod onih koji su bili pretežno pasivni, ali su uveli kraće periode energičnog kretanja u svoju rutinu.
