Zahvaljujući novoj generaciji simulacija, naučnici su dobili do sada najdetaljniji uvid u razvoj kosmosa neposredno nakon Velikog praska. U tom periodu svemir se sastojao uglavnom od helija i vodika, sve dok prve zvijezde nisu započele njegovu transformaciju. Njihovo zračenje djelovalo je na okolni gas, dok su snažne eksplozije supernova raspršivale novonastale hemijske elemente, koji su kasnije omogućili formiranje planeta, novih zvjezdanih sistema i samog života.
Kroz istraživački projekat pod nazivom MEGATRON, naučnici nastoje rekonstruisati ove drevne procese spajanjem posmatranja sa svemirskog teleskopa James Webb (JWST) i hemijskih tragova zabilježenih u prastarim zvijezdama u blizini Mliječnog puta. Dok teleskop JWST bilježi svjetlost izuzetno dalekih ranih galaksija, prastare zvijezde u našoj galaksiji čuvaju hemijske zapise još starijih generacija zvijezda. Dr. Martin Rej sa Univerziteta Bath istakao je da James Webb pruža direktan pogled na rani kosmos, dok proučavanje drevnih zvijezda otkriva ostatke te epohe u našem susjedstvu, naglasivši da MEGATRON predstavlja fizičku vezu između ta dva pristupa.
Ove kompjuterske simulacije započinju s gasom koji gotovo uopšte ne sadrži teže elemente, što odgovara stanju neposredno poslije Velikog praska. Istraživački tim potom prati formiranje prvih zvijezda, njihovu radijaciju, eksplozije i distribuciju elemenata poput ugljika, kisika i željeza, koji su presudni za postanak života i planeta. Pored toga, modeli simuliraju i rast mlade galaksije čija bi masa s vremenom trebala odgovarati današnjoj masi Mliječnog puta.
