Biljana Plavšić, presuđena ratna zločinka, zauzimala je jednu od vodećih uloga u tadašnjem srpskom političkom rukovodstvu u Bosni i Hercegovini koje se oštro protivilo ideji cjelovite, suverene i nezavisne države. Ovu ocjenu iznio je prof. dr. Ermin Kuka, naučni savjetnik pri Institutu za istraživanje zločina protiv čovječnosti i međunarodnog prava Univerziteta u Sarajevu, analizirajući njeno političko djelovanje tokom devedesetih godina.
Kuka napominje da su kao reakciju na održavanje referenduma o nezavisnosti Republike Bosne i Hercegovine, Plavšić i drugi visoki zvaničnici SDS-a pristupili realizaciji ranije usvojenih planova. Taj politički pravac podrazumijevao je formiranje zasebne srpske republike unutar BiH, sa konačnim ciljem njenog pripajanja tada već znatno okrnjenoj Jugoslaviji.
Nakon ratnih razaranja i niza masovnih i individualnih zločina počinjenih nad bošnjačkim i hrvatskim stanovništvom, Međunarodni krivični sud u Hagu pravosnažno je osudio Plavšić na 11 godina zatvora zbog zločina protiv čovječnosti i kršenja međunarodnog prava. Kuka podsjeća da je relativno niska zatvorska kazna bila rezultat njenog javnog priznanja krivice 2002. godine.
