Naučni tim sa Univerzitetskog koledža u Londonu (UCL), predvođen dr. Alfiom Alessandrom Chiarenzom i profesorom Philipom Mannionom, objavio je u časopisu Science Advances istraživanje o faktorima koji su omogućili precima krokodila da prežive masovno izumiranje. Stručnjaci su obradili podatke iz više od 7.000 fosilnih nalaza koji obuhvataju preko 400 savremenih i nestalih vrsta, povezujući ih sa kompjuterskim rekonstrukcijama klime i geografskih prilika tokom proteklih 245 miliona godina.
Analiza je otkrila da je rasprostranjenost srodnika krokodila direktno zavisila od globalne temperature, usljed čega su tokom toplijih epoha naseljavali čak i polarna područja poput Antarktika prije 50 miliona godina, kada je planeta bila toplija za približno 10 stepeni Celzija. Pojedine evolucijske grane pokazale su izuzetnu fleksibilnost, pa je tako prije 94 miliona godina zabilježen razvoj otpornosti na visoke temperature, dok se prije 34 miliona godina jedna loza u Australiji uspješno prilagodila sušnim uslovima.
Klimatske simulacije udara asteroida Chicxulub pokazale su da su ekvatorijalni pojasevi ostali nastanjivi za krokodile čak i uz pad sunčeve svjetlosti od pet do deset procenata, dok su staništa dinosaurusa pretrpjela znatno teža oštećenja. Tek bi pad osvjetljenja od 15 posto ugrozio ova tropska utočišta, što istraživači smatraju malo vjerovatnim scenarijem, pri čemu ni varijacije u nivou ugljen-dioksida nisu negativno utjecale na dostupnost njihovih staništa.
