Iako su lupus i multipla skleroza dugotrajna autoimuna oboljenja koja izazivaju hroničnu iscrpljenost, bolove i neurološke smetnje, ona se u osnovi bitno razlikuju po pogođenim organima, dijagnostici i terapiji. Upravo zbog sličnosti u kliničkoj slici, od presudnog je značaja pravovremeno uočiti specifične pokazatelje oba stanja i bez odlaganja provesti medicinska testiranja.
Sistemski eritemski lupus može oštetiti brojne unutrašnje organe i tkiva, uključujući kožu, bubrege, srce, pluća, zglobove, ali i nervni sistem. S druge strane, multipla skleroza prvenstveno napada centralni nervni sistem, odnosno mozak i kičmenu moždinu, gdje imuni odgovor uništava zaštitnu mijelinsku ovojnicu nerava i time remeti protok nervnih signala.
Zajednički simptomi obuhvataju izražen umor, nelagodu u mišićima i zglobovima, kao i epizode zaboravnosti. Ipak, za lupus su znatno tipičniji kožni osipi, posebno na području lica, te artralgije, dok neurološka zahvaćenost može izazvati napade, migrene i pad mentalnih funkcija. Nasuprot tome, multiplu sklerozu uglavnom obilježavaju problemi sa vidom, dvoslike, trnjenje ekstremiteta, gubitak snage i poremećaj stabilnosti pri hodu, dok kožne promjene izostaju.
