Iako je u prošlosti činila jedan od ključnih stubova domaće ekonomije, duhanska industrija u Bosni i Hercegovini danas se rijetko spominje. Proizvodni pogoni smješteni u Sarajevu, Mostaru, Banjoj Luci i Travniku nekada su predstavljali istinske simbole privrednog napretka. U tom periodu, hiljade domaćinstava osiguravale su egzistenciju upravo zahvaljujući bavljenju ovom djelatnošću.
Počeci uzgoja ove kulture na domaćem tlu vezuju se za 17. stoljeće i razdoblje osmanske uprave, kada je zasađena na području Hercegovine. Zahvaljujući izuzetnim klimatskim prilikama i plodnom tlu, hercegovački duhan ubrzo je stekao prepoznatljivost po svojoj specifičnoj aromi i vrhunskom kvalitetu.
Rad s duhanom predstavljao je cjelokupan način življenja za brojne seoske porodice. U procesima berbe, ručnog nizanja listova na konac i njihovog sušenja na suncu ravnopravno su učestvovale sve generacije, od najmlađih do najstarijih. Upravo su osušeni vijenci duhana, okačeni o zidove kuća, decenijama činili upečatljiv i prepoznatljiv vizuelni identitet hercegovačkih naselja.
